Yolcuyum şu dünyada
Han kalmamış şu uzun yolda
Konar göçer olmuş yürekler
Nerede o mertçe sevenler
Gönüller şimdi bir otobüs misali
Kimler gelir kimler geçer içinden
Yine akşam yine karanlık
Ay küsmüş bu gece kayıp
Yıldızlar sönmüş sanki
Onlar bile yalnız bıraktılar beni
Bak sen gittin gideli
Karanlık içimde karanlık var
İçimde aşk değil ayrılıklar
Yüzümde kayıp artık gülmeler
Güneş sönük kalbim buruk
Adını zikreden o dilim
Kırk yerinden kırık
Yolum var bitmez
Bir bilinmez gider dururum
Yorgun değilim
Vurgunum ben
Yollara vurgun
Ölüm olsa da sonunda
Yenildim işte yine
Doğan güne yenildim
Gökte yıldıza
Denizlere kuma toprağa yenildim
En çokta sana yenildim
Ama bak geri geldim
Yıkın tüm duvarları konuşmayacağım
Susuyorum küstüm onlara
Anlamıyorlar beni hala
Yıkın gitsin hepsini
Ağlamayacağım bir daha onlara
Dinlemiyorlar ki
Bir kere duymak o kelimeyi
Bir kere duymak senden
Çok mu bu bana çok mu
Zor mu söyle bu kadar zor mu
Senden beklemek bunu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!