Biz iki sevgiliyiz
Birbirinden habersiz
İki çiçeğiz aynı dalda
Birbirinden farksız
Habersiziz yalan dünyadan
Aşktan sevgiden habersiz
Şiir yazarım budur benim halim
Elbet gün doğacak bana da
Sen yanımda olunca
Elin elime değdiğinde
Ruhumu sesin okşadığında
Mesut olacağız biz seninle
Aşkımı gönlümü yoluna serdiğimdin
Uğurunda ölüme vardığımdın
Şimdi neredesin söyle nerede
Hayatım aşkım nerede
Dünyamı yıktın
Aşkımı bir kağıt gibi yırtıp attın
Yürekte yarasın
Canda acı
Sen kimsin
Nesin de bana bu kadar gamı kederi verdin
Evet sevdim
Ama böyle olacağımı ne bilirdim
Ağlamak istiyorum
Her damlada erimek, bitmek
Ve her ağlayışımda uzaklaşmak
Acıdan hüzünden bunalımdan
Gelme yeter dur gelme
Yüküm zaten ağır
Dardayım bu aralar
Zordayım ben
Alev alev ateşte
Kordayım ben
Nicesine güvendim
Yalnızım ben
Vurdum kendimi yalnızlıklara
Karanlığa attım benliğimi
Dipsiz kuyulara herşeyimi
Mutluyum belki inanmazsın
Kimse yok karışan bu yalnız hayatıma
Belki perişanım
Çile ey geçip giden ömrüm
Hep dolu çile
Ne bir gülüm oldu nede bülbülüm
Nasıl kader imiş bu benim ki
Nasıl bir dünya imiş anlamadım gitti
Bir bahar goncasıydın sen
Hiç solmaz sandığım
Bir sevi masalıydın sen
Bitmez bildiğim
Dünyamın anlamıydın sen
Sevdamdın canımdın
Duruldum
Azgın seller gibi akarken
Yoruldum
Fırtına olup ekin biçerken
Sıkıldım
Hayatı doya doya yaşarken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!