göğüme bak,ötelerden getir,ısıt beni
ıskalanmış sıkı bir yumrukken hayat
alnımın tam orta yerine çak,kırılsın dişlilerim
şehrin tam göbeğine oturmuş
Rohingyalı bir Müslüman çığlığıdır gözlerin
ben kızıl yangınlarla kavrulmuş
Sen içindeki ölü atları koştur
Her iltica bir defindir kendi mezarlığına
Ağaçta yaprak kurumaz
Kök çürümeden
Yaşadıkça yaşlanır
Yaşlandıkça (y)anarsın
Kasımdı
Soğuktu
Kar yağıyordu saçlarıma
Kar, kara kara yağıyordu kara kavruk saçlarıma
Sen bilmiyordun.
Kendi yurdumda yersiz beyazlar içinde yerliydim.
Bir çocuğun miladı düşer alnımın kıvrımlarına
Kırılgan ordular yürür içimde ergen son baharların
İşgal korkusu taşıyan korsan aşklar bölerken şehrin uykusunu
Sen dilimin ucunda şizofren
aynalara şiirlere masallara
gözlerin en son çoraklarıma dökülür tut/ya
yasal ihanetlerin satır aralarından
olgun bir başak gibi yükselerek gelir adın
şehrin yalnızlık doğuran dölyatağına
sen dağlı sen hoyrat sen yağmur bakışlarınla
çağ yansın tutuşsun gece şavkısın yüzün
Şehla
karanlık pek karanlık hep karanlıktı hüznün
Habeşi bir çocuk iç dökerdi kahve gözlerinde
hep yanlış kulelerin burçlarına bayrak diken
gece karası şalını takınarak ruhun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!