Süleyman Muamma Şiirleri - Şair Süleyman ...

Silinmeyen hatıralar gibi girdi, içime
Yarından habersiz söndü, ateşim de
Hayat değişken olduğu gibi bende değişiyorum
Yıpranıyorum bu fani dünya gerilimin de...

03.04.2014

Gel gidelim, senle başka diyara
Seyredelim yoldan geçenleri,
Elimize alalım, merceği
Bakalım, etrafa bir arada.

Gece oldu, bilmem kaçı

Sensiz hayatımda olan,
Yokluğunda aklımda bulunan,
Acı çeken bu ömrümde,
Sensin yolun sonundaki ışığı görünen.

Sensin bu hayatımda kalan,

Yanlış anlıyorum insanları, ben
Hayatımda kurmadım ki, düzen
İnsan, dışarıdan öyle görüyor
Halimi anlayacak var mı, gelen?

Güven duyarım, verdiğim insana

Doğarken yalnız doğuyorsunuz, hayatta hep yalnızsınız, iyice düşünün bir bakın öyle değil miyiz? Yaş ilerledikçe bunu daha iyi anlıyoruz. Sorusunu yorumlayalım, bakalım ki nasıl bir sonuç ortaya çıkacak...


Yalnızlığı, düşmekle yorumluyorsunuz ama insan doğduğunda yalnızdır. Çünkü bu hayata gelme sebebimiz var. Bu sebep de bir kaç kişi yaşadığı süreçten yargılanmayacak sadece siz kendiniz için yargılanacaksınız.
Nitekim şöyle bir durumda var;
Bir insanın ne kadar çok arkadaşı veya ailesi yanında olsa bile, o kişi bir derdini konuşamadığı, bir arkadaşını yanında bulamadığı zaman, hayata dair bir şeyler yaparken arkasında kimse olmadığı zamanda yalnız birisidir. Bu yalnızlık sadece düşmekle olmuyor.

Üzdün mü seni sevgilim?
Üzdüm ki, uzaklaşmaya başladın.
Hayallerinden vazgeçmeye, eskisi gibi sevgilim dememeye başladın.
Hani sen beni benden çok seviyordun?
Bir üzüntü, seni bu hale getirdiyse o zaman bunun sonu ne olacak sevgilim?
Sorular hiç bitmez, sevgilim.

Yolların kesiştiği an bile
Gözlerimi kaçırır, olduğum
Rüyalarımı süslediğin, güzelliğinle
Uyanır, kaçar olduğum
Sevdiceğim...

Gelen mavi'ye hoş geldi,
Yazan üyeler sevildi
Kral olmuş bayan, kraliçe
ö.ç.m ye diploması verildi :))

Ne diploması oluyor

Yeryüzünde boş dolaşır oldu insan,
Bir hevese bürünmüş gibi,
Ulaşmaya çalıştıkça yel olup geçti,
Denizdeki fırtına misali.

Sevginin olmadığı yerde, aşkın hitabı nerelerde,

Kişiliğimizi tanıyalım mı?

Bir arkadaşım bu soruyu sormuştu. Bende kendime sordum soruyu. Acaba ben güvenmenin ne anlama geldiğini gerçek anlamda biliyor muydum? Birkaç saat içinde cevap vermeyi bile düşündüm ama sadece kendimi kandıracağımı düşündükten sonra vazgeçtim. Çünkü güvenmenin tam anlamda birkaç saate sığdırabileceğimi düşünmüyordum. Birkaç gün geçtikten sonra arkadaşıma yanıtımı verdim ve yanıtım çelişkili idi. Çünkü arkadaşım beni yanlış anlama olasılığı çok yüksekti. Ne kadar da bana dese seni tanıyorum ve seni yanlış anlamam diye öyle bir durum değildi.
İnsanlarımız değişken kavramlara sahip olduğu için kendi inandığı bir şeyden saptırmaya çalışmak kendi inandıklarımızla emin olun ki arkadaşınız bile olsa yanlış yorumlayabiliyor. Ve bunun sonucunda o kişinin size duymuş olduğu güven sarsılıyor. Peki bunun neticesinde ne yapmak gerekiyordu ve yine kendime soru sorarak yanıtı verdim. Şimdi bu tartışma sayfasını kuran ve bu soruyu sorarak insanların da ne demek istediğini düşündüğünü öğrenmek isteyen arkadaşa yazıyım.
Benim için güvenmek konusunu iki türlü ele almak en iyisi olacaktır. Hangisi doğru ise siz karar verin, Çünkü benim doğru dediğim sizin için yanlış olabilir ve bana bir şey ispatlamak sorunda değilsiniz. Bırakın herkes bildiği gibi yaşasın ama birilerine taş atmadan.
Güven duymak iki kişi arasında olacak bir kanun olmadığı tek bir kişi içinde de olmayacağı anlamına gelmez. Yani bir insan ilk önce kendine güvenmesi gerekir. Siz arkadaşlar birisine güvenmeden önce kendinize ne kadar güveniyorsunuz? En temel soru ilk bu. Bu sorunun cevabını verdikten sonra artık bir insana gücen duyabilirsiniz ama güven duyduğunuz zaman da güvensizlik sizi yıkmasına izin vermeyin. Çünkü siz kendinize güveniyorsunuz ve bu durumdan dolayı yalnız değilsiniz.