Üst üste binmişler, insan selleri,
Kiminin başında, kavak yelleri.
Karıncalar gibi, koşar dururlar
Bir muammadır, kalabalıklar.
Çarşısında gezer,vitrin turlarlar.
Bir gün daha bitti,çöktü bir hüzün,
Parça parça oldu, rüzgar gülleri,
Sade bir gülüşle, çekip de gitti,
Üzüldü bu şehrin, şen bülbülleri.
Teraziler tartmaz bu acı ağır,
Bir gün daha kavuştu döndüm yalnızlığıma,
Çekmecemde bir kaç ilaç, biri yakın iki gözlük,
Radyoda yurttan sesler korosu,
Kürdili hicazkar nağmeler dolanır odamın duvarında.
Başka kim kaldı ki bana yoldaş,
Çekildiler hepsi de sessizce yavaş yavaş.
Sana söz verdik Yarab,bağladık hep dilleri,
Kavuştuk iftarına açtık o kilitleri
Nimetin hürmetine,affeyle Sen bizleri,
Kabul et cennetine ol cümle müminleri.
Vakit deme oturdu, işte yandı kandiller,
İstanbul sokağında,
Islak kaldırımlardan,
Yürüdüm sen olmadan,
Saçakların altından.
Tam bir nefes çekmiştim,
Gün doğmuş da yükselmiş bile, anlayamadık,
Öyle bir gafletteyiz ki, uyanamadık
Nefis denen bir belanın, pençesindeyiz,
Hakk ın çizdiği rotanın, neresindeyiz?
Gün olur,
Yapraklar dökülür, sararır toprak,
Kavalın peşinden seğirtir kuzu,
Paçavraya döner ıslanır göller,
Görünmez bir el gelir tutar zamanı.
Seher vakti esen deli rüzgara bakın hey hey,
Şu sinemi delen derin efkara bakın hey hey
Gurbet elde aldım büyük acı haberi hey hey,
Yarim toprak olmuş, yüce takdire bakın hey hey.
Ağlayın çiçek böcekler kuşlar ağlayın hey can,
Ufukta bir gemi görünüyordu,
Kim bilir neleri götürüyordu,
Kaptandan habersiz ben de binseydim.
Gönlümce uzağa gidebilseydim.
Ufukta bir gemi tüter dumanı,
Gün batarken sahilde, yürüdüm yalınayak,
Yalnız seni düşündüm,özlemle ağlayarak,
Dalgalara anlattım, sana olan aşkımı,
İlan ettim deryaya,çılgınca haykırarak.
Martılarla konuştum, rüzgarlar eşliğinde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!