Süleyman Bektaş Şiirleri - Şair Süleyman ...

GECEYE İNAT
Yine akşam oldu yalnızlık başlar,
Yırtar karanlığı ören de kuşlar.
Kös kös oturuyor belen de taşlar.
Atsam karanlığa değer mi bilmem.

Kötülere ne vadedip kollarsın?
Her şeyini alır gider ölüm ya.
İyileri alıp gitmek huyun ya.
Paylaşılmaz ne var ey koca dünya?

Kimi kıt kanaat kimi bollarsın.

Gözlerine dalıp gittim

Mavi denizlerde gibi.

ERKEKLERDE AĞLAR

Erkekler ağlamaz derler,
Ağlamaz mı? Ağlamaz mı?
Gözyaşı sineye akar,
Ağlamaz mı? Ağlamaz mı?

Duymuştum da, inanmamıştım.
Duyduğumdan da zalimmişsin.
Ey zalim yıllar.
Gençliğimi, ümitlerimi çaldın.
Hedeflerime kara bulut oldun.
Ufkumu daralttın, yolumdan aldın.

Sana geçsin benim sevdam
Sürün sende benim gibi.
Bensiz bulunduğun köyden
Kovul sende benim gibi.

Yorgun argın harap handa

Benlik ile Savaş

Kırsam şu dünyanın zembereğini,
Yaksam yalanların yelkenlerini,
Çamurla örülü mendireğini,
Kötülükler tufanlara gark olsa.

BEN YOLCUYUM SEN KAL HANCI
Yüreğimde garip sancı,
Olur musun sen ilacı.
Kavil verip gelmedikçe,
Ben yolcuyum sen kal hancı.

BARİ
Sitemin sövmekten beter
El kaldırıp dövsen bari
İğneli sözlerin yeter
Yetmediyse kovsan bari

Alın terin kurumazdı teninden,
Kazma kürek çapa düşmez elinden
Bazen bir türkü duyardım dilinden,
Daima rahmetle anarım babam.

Emeğin dünyada boşa gitsede,