Süleyman Bektaş Şiirleri - Şair Süleyman ...

GÖNLÜMÜN BAHARI
Gitti geri gelir mi ki.
Yol üstünde durur mu ki.
Dursa beni görür mü ki.
Gözlerini ufka diker.
Ben nerede, o nerede,

Mezarcı Tapu İster

Gelenek eskimiş, genler kaybolmuş,
Aşina yüzlerde gamzeler solmuş,
Sevgiye varlığın vergisi konmuş,
İnsanlık kasada rehin tutulmuş.

Ben giderim, kendi gider.
Gölgem bana güman eder
Bu nasıl bir dünya böyle?
Bilinmez gerçeğimiz var.

Aynı havayı soluruz.

Köyüm

Torosların arasında saklıdır.
Devletten hizmet alacaklıdır.
Yolu delik deşik sözde asfalttır.
Devlet hizmetine muhtaçtır köyüm.

Çağdaş-i de sevdalandı, bu kervana katıldı.
Aşk uğruna ilinden, yuvasından atıldı.
Yanına aldığı kalemiyle sazıydı.
Sürüden ayrılmış bir zavallı kuzuydu.
Onu teselli eden, ancak avazıydı,
Aşıktı, ozanlık alnında yazıydı.

AZ GİTTİM UZ GİTTİM
Bin dokuzyüz altmış altı.
Oniki yıl geride kaldı
Babam Kozan'dan arsa aldı.
Çocuklarının istikbalini,
Göçüp şehirde aradı.

Annem
Cennetine Mihman Eylesin Allah

Bilmem nasıl anlatayım annemi,
Dokuz ay taşıdı karnında beni,
Mevlâ’m cennetinde ağırlasın onu,

CEMRE

Arkadaşlarla bugün cemreyi tartıştık.
Yer demir, gök bakır,
Bu ne kış bu ne hışım;
Oysa ben tarihlerde yanılmışım.

TÜRKÜ YÂRE ULAŞIR
Çukurova’da tutuştu gönlüm.
Aşk yaram çok derin.
Bir ateş var yüreğimde,
Yanar durur derinde.
Yar haber salmış gelsin diye.

Çocukluk Aşkı

Hani, biliyor musun?
Okul yolunda,
Cıvıl, cıvıldık, çiçeği burnunda.
Ne gam, ne keder,