Nehir gibidir insan
İç dünyasında neler saklıdır
Sadece sessiz kalır
Bilinmez ki, neden haklıdır
Bende bir insanım, bende bir kulum
Adam gibi yaşamaktır, benim umudum
İnsan olmayanlardan vardır korkum
Seveceğim birini ararım
Seni düşündüm bu gece
Bir çıkar yol bulamadım
Hayatım sanki bir bilmece
Geleceği artık göremedim
Saatler geçmiyor artık
Ne sağcısına, ne solcusuna, nede inançlısına güvenim kalmadı
Kim iktidarda ise pastanın en büyüğünü onlar aldı
Konuşulan o güzelim sözler, vaatler hep mazide kaldı
Sonuçta hüsrandayım
Ekip, kadro, dava, bunların hepsi bir hikâye imiş
Seher vakti, soğuk hava, beni hafif etkiledi
Gecenin zifiri karanlığı, görmemi engelledi
Rüyalarım karışıktı, aklıma bir şey gelmedi
Ama o bakışın, tebessümün, beni çok etkiledi
Ateş düştüğü yeri yakar
Yiğit düştüğü yerden kalkar
Kahpe düşman acı bakar
Sen sen ol, tedbirini alasın
Seni sevdiğimi, kimseye söyleyemedim
En güzel duygularımı, gizleyebildim
Nasıl anlatacağımı, bir türlü bilemedim
İlk harflere bakınca, anlayacaklar dedim
Çocuksu safiyane duygularla sana bağlandım
Dün, çok düşündüm, gerçekten seni sevip sevmediğime
Düşünmek bile korkunçtu, nereden geldi aklıma diye
Seni artık mukayese bile etmiyorum, hiç kimseyle
Sevmek için, bir sen yetersin, gerçekten samimi olan kişilere
İnsanın, sevdiğinden beklentileri, neler olabilirdi ki
Sureti haktan görünürler
Durmadan fitne fesat çıkarırlar
İnsanları birbirine düşürürler
Şeytan ruhlu insanlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!