İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Sen henüz yoktun, Sen bir ruhtun Sen bir yazgıydın Sen henüz beden değildin, Dünyada yoktun Biz Berna ve Bekir’dik… Biz bir ve tek’tik Bir yalnızdık, biz sessizdik Biz kimsesizdik ve ıssızdık, Heyecansızdık Sen bedene düştün Sen annene düştün Sen büyüdün annenle Biz büyüdük seninle Umutlarımız büyüdü Heyecanlandık, umutlandık Dualarımız büyüdü seninle Yaşadığımızı anladık Sen büyüdükçe annenle Biz hayatı anladık, Biz Allah’a yaklaştık, Gücüne, kudretine sığındık… 20.11 ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!