Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Sevgi almakta yüzsüz,
Vermekte cimriydi,
Oysa onu yaşama döndürecek
Tek şifası sevmekteydi,

Bana yüreğinle gel ey sevgili mümkünse
Çünki uzun zamandır
Zihnimle yol almıyorum
Çok can yaktı,
Canıma kastetti, bildiğin gibi değil
Benimse seni sevmem için yaşamam gerekiyordu..

Bazen söylemek değil, duymak istersin.
Susarsın kelimelerin bittiği,
Gözlerin hadi konuş dediği yerde.

Çareli, çaresiz ne olduğu belirsiz ,
Sus pus olmuş,

Suçsa eğer
Bütün suç benimdi
Topala yürü dedim
Köre gör...
Umudum şımarık bir çocuktan beterdi
İmkansız imkansıza inanan için diyor

Onları anlayan varsa,
Elbiseler de konuşur.

Küçücük, başını önüne eğince
İyice küçülen adamın sırtında,
Yaşını unutmuş bir kot ceketti.

İnsan gibi yaşamaya,kısaca
Özgürlüğe olan aşkımın dıştan görünüşüydün
Yaşanmamışlıklarla dolu bir yüreğin saf düşü
Yanlızlığımın için de üşüdüm
Kalabalıklarda..
Yanlızlığıma sarıldım...

Kelimelerden korkarım dedi adam...
Kelimeler sonlu,aşk sonsuz dedi kadın, korkma..
Haklısın dedi adam,
Allahın bildiğini kuldan saklamak niye
Olduğum gibi görünemiyorsam,yada
Göründüğüm gibi olamıyorsam

Arama, orada burada,
İnsandım,insana, insanca sarıldım,
Sonra bir şey oldu,neydi sorma
En sağlam yerimden kırıldım,
Kollarım iniverdi iki yanıma,
Ama,

Yoo..! hayır aşkım, olmaz,
Bu sefer olmaz,
Telefonları önce ben kapatdım hep,
O küçük çay bahçesinden,
Her seferin de,
Önce ben ayrıldım.

Seni bilmediğim bir vakitten beri tanıyorum,
Onun bilişi bu biliş diye
Yemin etsem başım ağrımaz,
Sen yine de inanmazsın,
Ama,yeni doğmuş oğlak yavrusu gibi,
Koynumda ki huzuru da başka yerde bulamaz,