Katrandan dillendi gece
Gün lâl bir fırtına
Aşk kurudu Dicle
Ey güneşe eş..!
Sessiz kal
Çıra gibi yak ve dinle…
Mevsim kara kış, bahar hepsi bahane
Az evvel can verdi ellerim ellerinde
Güllerden, papatyalardan bana ne
Ben sana kana kana susamışım gerisi hep lakırdı hepsi bahane
Bakma öyle kahve kahve
Kül oluyor cehennem yüreğimde
Ey seccadem dile gel de sen söyle
Kaç tufan birikti gözlerimde…
Zülfikar kesiğini sarsa yağmur taneleri
Mum aydınlığında sırra kadem bassa da aşk
Lügatlarını terk etse de elif ve vâv
Nûn olur varırım yoluna
Ey hüzne neşe..!
Dayansa da iliklerime hasret
Elemin kurt olup kemirse dahi yüreğimi
Her bahar solmak için açan çiçekleri gibi seveceğim seni...
Matemlere bürüse de hasretin ömrün çağlarını
Sevdan hatırına taşlar çığ olsa da
Tutulsa da kirpiklerim kırağılara
Fecrimin düşüdür gülüşlerin
Ey yüreğimden göçmeyen turna
Sensiz yağmurdan evvel söküldü göğün kuşağı
Sevdamı kabul etmeyişin darağacına astı ruhumu
Ey dilime yama ettiğim sükut..!
Sen sevmese de kanadı kırılmış kuşlar hüznünde seveceğim seni…
20240809
1031
Yolunu kaybettiğin v’akite tebessümlerim hüznüne tebessüm olması dileğimle…
Kayıt Tarihi : 9.8.2024 10:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!