Sükut, Nokta ve Ben Şiiri - Yorumlar

İlban Orkun Karamüftüoğlu
142

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Lacivert bir akşam… Gölgeler uzuyor, usulca.
Elimde bir fincan; buharı, havaya karışan hatıralar gibi.
Sessizlik, kulaklarımda bir küpe… Ve sen?

Rüzgâr, cama vuruyor (aralık kalmıştı, unutmuşum).
İçeride, her şey yerli yerinde: kitaplar, yastık, bu durgunluk.
Dışarıda ise… bir yaprak savruluyor; kendi sonbaharını yaşıyor.

Tamamını Oku

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta