Ey beni ben yapan nefsim.
Peşime düşen aslan, tutunduğum dal, kuyu ağzındaki ejderha. Hepsi bir nimet sıfatında. Ülfet perdesinden bakınca ben zelil olmuş sürükleniyorum. Perişan halime aldanıpta üzülme. Madeni içinde saklı şu ruhuma perdeyi aralayıp baka bilsen, hazineleri sonsuz şu yaratıcıya şükürden başka ne düşer ki dilime.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta