Zamanın gümüş soluklarını içen
bir serap yürüdü kalbimin kıyısına.
Adı ne rüzgardı, ne güneşin unutuluşu—
sadece sen gibi sessiz,
sadece sen gibi sonsuzdu.
Göğün alnında açan ateş zambağı,
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta