"Ben dünyaya kötülük etmek için gelmedim Ömür Hanım.
Kalbimin kırgınlığı, bir başkasının canını yakmaya yetmez benim.
İyiliğimden vurdular beni, merhametimden kanattılar,
Yine de dönüp tek bir taş atmadım o sahte bahçelere.
İnsan olanın kırgınlığı da asil olurmuş meğer.
Sessizce çekilir, kendi kabuğuna saklanırmış.
Şimdi bırakıyorum o süslü cümleleri, o bencil dünyaları...
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta