Gök deniz
yer denizin suyunu çeker içine şafak atıncayasıya
güneşi,makam-ı İbrahim doğurtur
O yüzden sancılar içindedir sabahlar
gün ağlar
gözlerini de getir gelirken.
anlattıkça gördüklerini
o masum bebeklerin
tam da orta yerinde
olurum ben de...
Güç mevsimi
Uçun kuşlar uçalım
Kışlanıyor yurdumuz
Geceleri uzamakta, gündüzler kısalıyor
Yuvalarımız dönüşmekte
Gül dönümündeyiz besbelli
Diken sürgünleriyle doldu her yer
Bahçeler ağlak sarı..
Bülbüller aşk ile çığrışmalarının
hüzünlü çemberini tamamlayıp sustular.
Ey gönül,
Atlas ipek neme gerek
turnalarda telek benim
Çekerim derdim sineme
can da benim türkülerim
Bu yıl yine gülmek haram
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!