Süheyla Güney Avcı Şiirleri - Şair Sühey ...

Kaç zamanda düştün türkülerin diline?
Hangi mısranın arasında saklısın kimbilir?
Sözüm dilim lal;
Yorgun düşmüş, kaçak gecelerde yüreğim.

Süheyla Güney Avcı

Bu şehir, bu gün, bu gece;
Suskun çığlıkların ayazında kavruluyor.
Bu gök, bu evren, bu deniz;
Kimin neyine yetmiyor da
Kavganın ortasında en çok çocuklar ölüyor...

Şimdi suskunluğun intihar zamanı;
Kırık dökük, sefil ziyan gülüşler için...
Süheyla Güney Avcı

Şehrine sığındı korkularım!
Küçük bir çocuktum, öylesine bir oyunun içinde...
Vurulurken gökyüzünde uçurtmam,
Bulutlar yüreğime ağladı!
Ben uçurtmama ağladım...
..........

Arsız gülüşlerin sevmeleriydi
Kül renginde geceler kül renginde nefeslere tanıklık ederdi..
Suskun bir keder çığlığında, dört yanım zindan, dört yanım karanlık dansların yatağıydı...
Hani, hani dökülsem geceye
Gecenin çökmüş avurtlarına gizlensem;
Bütün kederler, bütün hüzünler bütün yalnızlıklar birbirine yapışırdı..

Yağmur sonrası artakalan serin ve sakin bir huzur,
Ve birde düşlerimi sakladığım lacivert gece..
Sabahlarına yorgun uykuya dalmış düşlerimi, düşlerle bilediğim umudum.
Ne ağız dolusu gülmekten vazgeçtim,
Ne de umudu, umutsuzluktan almaktan...
Süheyla Güney Avcı

Mor bir akşamın kıyısında yürüdük,
Dilimizde suskun şiirlerin mısraları
Aklımızda, bakire düşlerin utangaçlığı,
Ezgimizde yağmura vuran ılık mutluluklar...
Ve bütün gece yağmurla sevişen toprağın,
Yorgun mahmur kokusu...

Umudu yetim şiirlerin,
Umudu sancılı halkın çocuklarına;

Umudu susuz bırakma yavrum..
Umudu aç bırakma!
Umut, senin gülüşünle demlenen acılarından,

Gülüşünün esmerliğine dokunuyorum;
Fesleğen tadında yayılıyor hüznün.
Yüreğinden yüreğime...
Serin bir dağ yelinin ürpertisi dokunuyor bedenine, diken diken!
Gözleri şaşkın, ülkesi sancılı çocuk...
Baharın gelişine sığınırken özlemlerin,

Uyanmak vakti çoktan geçiyor,
Ellerinle gözlerini ovuşturduğun vakit, gün akşamı bulmuş olacak.
Uyan !!
Süheyla Güney Avcı