Düşürmeyene değil bu kez yandım tutan kayışa
Ol Yaradan gülse gerek bendeki bu yanışa
Bir de kayış sevmez deyu anda kıldım endişe
Dedim kayış çok yaşa, canım kayış çok yaşa
Güzel dikişleri vardı Hakk korudu dedirtmeyen
O nazlı küheylanın
Tattı görklü onuru
Sonra üşüştü itler
Yıldızlarına Enver
Sonra üşüştü itler
Çizmelerine Enver
Ölüm bile bahane değil yetimliğimle eğleşmeye
Rüyama da gelemedin ağlaşmaya gülüşmeye
Bunun için mi çağırdın beni peşine düşmeye
Yol senin yolundu madem niye yoldan ırar oldun
Kaç kere geldim dibine dizim vurdum Fatihayla
Gaflete mi düştüler
Arkamdan gülüştüler
Gaflete mi düştüler
Arkamdan gülüştüler
Vatanın toprağını
Ey sen bende uğrun sızı
Yağız kalpağı bile gazi
Vasıl eyle gayrı bizi
Silelim hasretimizi
Yanında gözlerim parlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!