Suçüstü Şiiri - Rumeysa Haksever

Ben kandildim sen şamdana tutuşan.
Oysa versen ikimizi yakacak kadar vardı ateşin.
Gözyaşlarım, suç mahallinde unuttuğum bıçaklar
herkese suçüstüyken bir sana denk gelmedim.

Ben, senin bana en yakın olduğun anı
parmak uçlarımın karıncalanmasından bilirim.
Hangi yüzün, gözlerinin kıyısında güller açtırdığını
Bir yaprak üzerindeki hatları nasıl ezbere biliyorsa
ben de bilirim kırışıklıklarının döşendiği yeri.

Ben aynı yerde, yakmanı bekleyen kandilim hâlâ
Şimdi gümbür gümbür olan aşkıma sağır olabilirsin.
Nasılsa sustuğunda,
fısıltısını arzulayacak hâle geleceksin.