Birgün ölürde toprak olursam
Mezarıma bir kırmızı gül getirip
Beni unutmaz, anar
O da böyle güzeldi, masumdu
Der, dua edersen ruhum için
Tek sevdiği, sevgilisi bendim
Ama bir gül gibi soldu, kurudu
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta