SUÇLULAR ARAMIZDA . . .
(Kıyamete çeyrek kala)
.
okulların., yetimhane duvarları gibi kimsesiz arka bahçeleri vardır
bilir misiniz.., çocuksuzdur ve sessiz...
çocuklarımız ağıt soluyordu., biz bahar sanıyorduk...
. ,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta