Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Suçu başkasında aramak kolaydı .
Oysa mevsimin en soğuk gününde bile ,
Güneşi kendi yaratmalıydı insan .
Severek ve hep severek ...
Bazen bir kediyi ,
Bazen bir insanı ,
Bazen de sadece kendini ...
Tebrikler
Harika bir şiir:)
Kaleminize, yüreğinize sağlık. Güzel şiiriniz için tebrik ederim sizi. Şiirle kalın
Her okunduğunda yeni bir yorumu hak edecek kadar güzel bir şiir kutlarım saygı ve selamlar
Kutlarım harika duygular kaleminiz daim olsun yüreğinize sağlık
kar yağmadan da insan donabilir
Kırık bir kalp
Buz gibi bakış
Ya da sevgisizlik
Dondurur insanı azize.
Kutlarım
Çok güzel bir şiir kutlarım saygı ve selamlar
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta