Suçlu Benim Şiiri - Ahmet Necip Kurt

Ne kadere kızgınım
Nede sana kırgın
Sevmeseydim seni bu kadar
Kurmasaydım seninle bu kadar hayal
Suçlu benim
Kendimi yargılayıp cezamı kesiyorum şimdi
Yalnızlığımla idama mahkum
Her nefeste ölürüm umudu ile dolduruyorum ciğerlerime dumanı
kızmıyorum sana
Büyütmeseydim seni içimde
Sarmayacaktın bütün ömrümü de dünyamı da
Ağrıyan sızlayan ciğerim zannedip ilaç veren doktorada
Yanan hayallerimi görüp tutuşmayan sobaya da kızgın değilim
Suçlu benim
Yalnızlığımla sürünmeye mahkum sokaklara atıyorum kendimi
Sokak lambalarının insanı ısıtmadığınıda
Sokak hayvanlarının insanı dinlemediğinide gördüm
Onlarada kızgın değilim
Suçlu benim
Yalnızlığımla konuşmaya mahkum
Şarkılarada şiirlerede kızgın değilim
Hep seni anlattıkları için
Suçlu benim
Yalnızlığımla sızmaya mahkum
Her akşam içmek kendimden geçmek isterken
Veresiye vermeyen tekelciyede
Yolunu unutup gitmediğim için traş etmeyen berberede
Kızgın değilim
Suçlu benim
Hayallerimi mutluluğumu ömrümü sana bağladığım için
Kalemim ve ben yazmaya mahkum
Sana yazıyorum
Bensiz kurduğun hayallerde
O hayallerde yaşadığın mutlulukta
Mutlu iken dinlediğin şarkı ve şiirlerde
Dinlerken aldığın her yudum ve nefeste
Ben geleyim aklına
Bitirdiğin ömrüm gelsin
Hepsi yarım kalsın
Varsın suçlu ben yine ben olayım
Yarım kalan her şeyde
BEN GİBİ BİZ GİBİ YARIM KALAN HAYALLERİMİZ GİBİ