Şuçlanmak Şiiri - Öksüz Kayra

Ağlamak mı sadece içimden gelen
Yakınsak mı bunca derdin içinde
Kimsem de kalmadı bu ıssız yerde
Bir sen varsın birde içimdeki sen

Koşmak mı aşkla, seni sevmek
Yorulmak mı onca emek etmişken
Bıkmadan usanmadan tırmandığım
Dağlarda tepelerde hep sen varsın

Yorulduğumda dinlendiğim köşem
Susadığımda bir yudum su bile sen
Yastığım saçının tellerini beklerken
Hasretle beklemek seni, bana düşen

Gülmek mi beraber en kötü günde
Sevmek mi uçsuz bucaksız çölde,
Vahanın ortasında, en hayal yerinde,
Bir tane gül, hiç bilmemiş sevilmeyi

Gel ben de öğrensin kalbin çarpmayı
Heyecanlanınca kelebeklerce uçmayı
Gözümün bebeğine adın ilk gün yazıldı
Belki insanlığın doğduğu, belki de aşkın

Böyle böyle anlatıyorum seni kendime
Kalemden kağıda defterden masama
Her şeyim seni söylüyor, kelime kelime
Aşığım sana ve sana ait olan her şeye

Ve usanmadan yılmadan da çalışacağım
Sana anlatmayı seni ne kadar sevdiğimi
Vurduğumu senin uğrunda kaç kelimeyi
Sırf seni eksik anlatmaya çalıştıkları için