Bir başağrısı gibi, Şubat'ın gündüzleri
Bir mevsimde mutluluk, bu kadar rüküş durur
Her zaman oturduğum, banklar bile çok garip
Gök kederle karışık, yalnızlığı savurur
Koca şehir sis olmuş, bütün âlem bir yalan
Parkta koşan çocuklar, bir hayalet bir duman
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta