Bir başağrısı gibi, Şubat'ın gündüzleri
Bir mevsimde mutluluk, bu kadar rüküş durur
Her zaman oturduğum, banklar bile çok garip
Gök kederle karışık, yalnızlığı savurur
Koca şehir sis olmuş, bütün âlem bir yalan
Parkta koşan çocuklar, bir hayalet bir duman
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta