Şubat 1 Şiiri - Yücel Özkü

ŞUBAT 1
Şitâya elvedâ derken uyanır bâğ u bostân,
Şubat nefes verir cânâ, çözülür bağ-ı zemân.

Tabîat silkelenmiş, hâb-ı gafletten bugün,
Bir başka eser işler toprağa rahmet-i cân.

Gurûb-ı kış çekilirken ötüşür mürg ü hezâr,
Sadâ-yı kuşla titrer subh, dirilir her mekân.

Buradan havalar artık bahâra meyyâl olur,
Soğuk susar, güneş söyler gizli gizli bir nişân.

Ne kıştamam, ne bahârın cemâline varmışız,
Şubat’tır bu aralıkta umut olur tercümân.

Vânî der: Şubat’ta çözülür kışın düğümü,
Uyanır kalb-i tabîat, susar artık âh u fânî.

Yücel ÖZKÜ
01 Şubat 2026/20:28