Suat Zobu Şiirleri - Şair Suat Zobu

Ömür olsa
-- -- gider miydi bin sene
Bin sene dediğin nedir ki gafil
On bin yüz bin sene az olur gene
Şunun şurasında
Zaten Sur’a üfleyecek İsrafil

.
Baharım olmadı yazım olmadı
Benim ömrüm geçti gitti kışınan oy oy
Çoğu bulamadım azım olmadı
Avutuldum dolu diye boşunan
-

.
Aklıma geleni söyleyim hadi
Şu anda ne oldu önce ne idi
Yedikçe semirdi vay gidi gidi
Net desen
-

-
Evlat Otuz Ağustos bizim için önemli
Türk olarak yeniden doğulduğu gündür o
Soruyordun her zaman gözlerin neden nemli
Merminin yağmur gibi yağıldığı gündür o
-

.

Muhabbete daldık konumuz başka
Söz dönüp dolaşıp gelince aşka
.
Dedim gardaş durum ne

bu akşam masamı şuraya koy anasını satayım
koridorun tam ortasına
gelen geçen olursa
ben ayağa kalkayım
sansınlar ki saygıdan yapıyor
varsın öyle bilsin dürzüler

Oy dağlar oy
Öfkem sizlerden büyük
Çaresizim karıncadan küçük
Bir kıvılcım düşer toprağın yüreğine
Bilmeyiz kim attı, neden attı, niye
Birileri çıkıp konuşuyor

Bizler eski toprağız elbet gördük geçirdik
Bir gün olsun huzurla dolamazdık o zaman
Yoktu ki söyleyeyim desem yedik içirdik
Yiyecek ekmek bile bulamazdık o zaman
-
Avlanırdık ok yayla aç kalırsak cinnetti

.
ne büküldük
ne eğildik
örneğin
şıp sevdi değildik
bir kere sevdik mi

.

Milyon milyon seninleyiz Ozan’ım
Alnın ak, Hakk huzuruna var bu gün..
Asil evlat kayıp etti Türklüğüm
Mateminden Acun bize dar bu gün..