Ahmet on yedisinde,
harman yeri cehennem;
her saniye büyüyen alevler
ve kalabalık seyirde insanlar.
Urgan ipi sarıp beline
dalar yalım aleve,
kurtarır traktörü.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




sanki bende tekrar yaşadım eski günleri çok güzel şiir ama gerçek tebrikler
'MEMLEKETİMDEN İNSAN MANZARALARI' OKUR GİBİ OLDUM... TEŞEKKÜRÜMLE SAYGIMLA FATMA HATUN ESEN
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta