desteklediğimiz şeylerin çoğuyla hiç bir
ilgimiz yok, onlarla ilişkimiz
sıkıntıdan veya korkudan veya paradan
veya fazla zekadan dolayı olmuştur;
dairemiz ve mumumuzun ışığı o kadar
küçük ki, tahammül edemiyoruz.
Fikirle kabarıp Merkez'i kaybediyoruz:
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şaire bayılıyorum hayatı iplemiyor :)
İlk feyzimi Hayyam büyüğümüzden almıştım.. Çok sonraları Buko büyüğümüzü okuyunca pek sevinmiş, epiy özdeşlik algılamış ve 'Analar ne Hayyamlar doğuruyormuş' diye sempatiler edinmiştim.. Her bir kelamı değil elbet, ama işte şu kelamı 24 ayar şiir cevheri... En ruhi saygılarımla kemiklerini öperim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta