Telaşla çakılır çiviler barakaya
Derme çatma bir hayat için
Ümitsizce sallanır kafalar iki yana
Beyhude geçen ömür için
Gökyüzünde iç karartan bir hava
Ümitsizlik çökmüş gönüllere
Derin sessizlikte düşler…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
