Şu Gizemli Göl Şiiri - Kasım Kobakçı

Seyrettim, şu gizemli gölü,
Bıraktım derinlere, ruhumdaki kederi,
Yükseldi birden, sevinç dalgaları,
Ayın ilk ışığından, güneşin batışına.
*
En durgun gecenin, tam ortasında,
Anımsadım, geçmişi geleceği,
Işık oldum, karanlık diplere,
Kapıldı zihnim, akıntının eşsiz ışıltısına.
*
Duydum, sisle beraber,
Damlaların serinliğini, ıslak avucumda,
Yitti sessizliğim, suyun şırıltısında,
Saklanıyor şimdi sırrım, kumdaki inci taneleri misali.
*
Yansımaları bekliyor, nedensizce gözüm,
Çağırın perileri, döksünler bana sihir,
Meltemlerin uğultusu, harladı heyecanımın közünü,
Dağıtıldım kıyılara, köpük gibi.
*
Arzu etmem, hayalimin solmasını,
Gelmeyeceksen şayet, kıyıma sen,
Rüyamda durmamalı, başka suret,
Gereksinim duyarım, ıssız kalmaya.
*
Görünmese de, ufukta gemi,
Fısıldardım ben suya, her gizemi,
Nakışların hepsini,
Haykırırdım ona, bendimi yıktığını.