Şu gönlümün kışı bitmez dostlarım
Ömrüm bahar bahçe yaz olmayınca
Efkârım dağıtıp gitmez dostlarım
Derdimi dökecek saz olmayınca
Akşamın arkası elbet gecedir
Kırkından sonrası elbet kocadır
Bizde dostluk kardeşlikten yücedir
Dostu nidem gözü göz olmayınca?
Uykudan sonradır düşün sırası
Merhem tutmaz acı dilin yarası
Açlık ile şu tokluğun arası
Kapanmaz ekmekle tuz olmayınca
Kurunun yanında yaşı yakarlar
Vicdanı karalar seyre çıkarlar
Vakitsiz tarlaya tohum ekerler
Hiç tohum biter mi güz olmayınca
Testiyi kıranla getiren bir mi?
Gövdeyi yürüten ayak mı ser mi?
İnsan olan insan hakkını yer mi?
Yemez mi utanır yüz olmayınca?
Viran hanelerde baykuşlar öter
Çeşmenin başında yılanlar yatar
Garibin ocağı ne ile tüter?
Tüter mi kırmızı köz olmayınca?
Aydınlı söylüyor kimin nesine?
Ses katan kalmadı hakkın sesine
Bakmam kulun cilasına süsüne
İçi dışı gibi düz olmayınca
Kayıt Tarihi : 26.11.2008 23:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!