Bir süre aradan sonra
ufuk damlalar çiseliyor okyanusta.
Ve küçük bir tekne, bir balıkçı içinde;
yüzüne ovmaya çıktı köşkten damlacıkları
tahta yerler parke gibi, az kaygan, cilalı
kayıp düşmeyecek, alışkın olan
Hava biraz kapalı sılada
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
