Ağızdan giren lokma, bedenin karanlık koridorlarında erirken, toprak olur bedende,
Toprak ki temizler kendini yağmurla, arınır!
Oysa ağızdan çıkan kötü söz; paslı bir hançer gibi saplanır ruhlara,
Çürütür ruhun ahşabını, asla kapanmaz yarası !
Çünkü bedenin kirliliği suyla temizlenir
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta