Ağızdan giren lokma, bedenin karanlık koridorlarında erirken, toprak olur bedende,
Toprak ki temizler kendini yağmurla, arınır!
Oysa ağızdan çıkan kötü söz; paslı bir hançer gibi saplanır ruhlara,
Çürütür ruhun ahşabını, asla kapanmaz yarası !
Çünkü bedenin kirliliği suyla temizlenir
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta