Ağızdan giren lokma, bedenin karanlık koridorlarında erirken, toprak olur bedende,
Toprak ki temizler kendini yağmurla, arınır!
Oysa ağızdan çıkan kötü söz; paslı bir hançer gibi saplanır ruhlara,
Çürütür ruhun ahşabını, asla kapanmaz yarası !
Çünkü bedenin kirliliği suyla temizlenir
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta