Sözümüz Var Şiiri - Mustafa Alp

sözümüz var bizim,
rüzgarın yön değiştirdiği yerde bile
birbirimize sırt dönmemeye.
karanlık gecelerde,
en sessiz korkuların ortasında
bir mum gibi yanmaya,
ve tükenirken bile
birbirimize ışık olmaya.

sözümüz var,
zamanın paslı dişlileri
kalbimizi yavaş yavaş aşındırsa da,
hatırlamaya.
ilk bakışı,
ilk gülüşü,
ilk kal deyişimizi
unutmamaya.

sözümüz var,
dünya üzerimize kapansa bile
bir pencere açmaya.
en dar anlarda bile
bir umut sızdırmaya içeri,
ve o umudu
avuçlarımızda büyütmeye.

sözümüz var,
suskunluk uzun sürse de
kırgınlık büyüse de
gururu bir kenara bırakıp
ilk adımı atmaya.
çünkü biliyoruz.
bir adım,
koca bir uçurumu kapatabilir bazen.

sözümüz var,
yorulduğumuzda dinlenmeye
ama vazgeçmemeye.
dizlerimiz titrese de
yolumuza devam etmeye.
çünkü bu yol
sadece bir yol değil,
bu yol
birlikte kurduğumuz
bir hayalin izidir.

sözümüz var,
fırtınalar kopsa da içimizde
bir liman olmaya birbirimize.
dalgalar sert vurduğunda
sığınacak bir omuz,
kaybolduğumuzda
bir pusula olmaya.

sözümüz var,
kalabalıklar içinde yalnız hissettiğimizde
bir tek bakışla
buradayım demeye.
bin kelimenin yetmediği yerde
sessizce el uzatmaya.

sözümüz var,
yıllar geçse de
saçlarımıza ak düşse de
kalbimizin bir köşesinde
aynı sıcaklığı taşımaya.
gençliğimizi değil belki
ama sevgimizi
hep genç tutmaya.

sözümüz var,
birlikte yaşlanmaya.
aynı masada çay içip
aynı pencereden hayata bakmaya.
aynı anılara gülüp
aynı hatıralara dalmaya.

sözümüz var,
son nefesimize kadar
bu bağı taşımaya.
bir gün yollar ayrılsa bile
dualarda buluşmaya.
çünkü bazı sözler
zamandan da mekandan da büyüktür.

sözümüz var bizim,
ve bu söz
gökyüzüne yazılmış
silinmeyen bir yazıdır.
kalbimize kazınmış
ömürlük bir izdir.

sözümüz var.
ve söz,
İnsan olmanın
en ağır,
en kutsal
yüküdür...

Mustafa Alp
28/07/2020 02.00