Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzel bir çalışma yüreğinize sağlık tebrikler
Sn Ufkum bey tam p.10
Akıp giden ırmaklarım var benim
Zamana karşı koyan fotoğraflar gibi
Mutlu bir dünyam var benim
Anıların,fotoğraflara konuk olduğu gibi
Sessiz sinemalarım var benim
Sabahları saatin çalmaması gibi
Yırtık duygularım var benim
Her köşe başında ağlayan çocuk gibi
sevgili dost,
Bu güzel ve anlamlı çalışmanızı ve sizi yürekten kutlarım.
Güzeldi......başarınız daim olsun.
Saygılarımı ve sevgilerimi sunuyorum.......
Bu güzel çalışmanız için emeğinize, kaleminize sağlık Kemal Bey...yürek sesinizi kutluyorum...tam puanla saygılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta