Sözler boşa dağılır, sesini duyan olmaz,
Gözlerinde bir bulut, gözyaşın silen olmaz,
Gönül yorgun düşer de, halini soran olmaz,
Bir toplumun içinde, yapyalnız kalırsın.
Yüzlerinde maskeler, sahte gülüşler döner,
Herkes kendi derdinde, mum gibi üfler söner,
Sığındığın o liman, ansızın çöle döner,
Bir toplumun içinde, yapyalnız kalırsın.
Yollar kesişir amma, kalpler hep ayrı durur,
Anlatmak istersin de, kelimeler hep kurur,
Kendi gölgende bile, seni sırtından vurur,
Bir toplumun içinde, yapyalnız kalırsın.
Yabancı bir şarkıdır, akıp giden bu hayat,
Duygular esir düşmüş, düşünceler hep bayat,
Sözün hükmü kalmamış, ne anlatayım heyhat,
Bir toplumun içinde, yapyalnız kalırsın.
Eski dostlar kalmadı, sokaklar birer yaban,
Kime baksan bir duvar, kime sorsan hep yalan,
Kendi içine dönüp, sessiz ağlarsın her an,
Bir toplumun içinde, yapyalnız kalırsın.
Fevzi Şahingöz
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 18:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!