-Hiç kimse olmak istediği yerde olmadığını düşünür,ama hiç bir kimsede yanlış yerde değil.
-Herkes hak ettiği yerde olmadığını düşünür,oysa herkesin hak ettiği kadarı kendindedir.
-Kendini tanımayanın başkasını tanıması mümkün değil,tanıyorum dese bile o tanıma sadece ZAN dır,ZAN ise hakikatde hiçbir şey ifade etmez.
-İnsan en çok kendiyle yüzleşmek den kaçınır,zira her yüzleşme sorgulamayı,her sorgulama da yeni bir sorumluluk ve artı yükler getirir.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta