Sözle Yağmur Söyle Şiiri - Hamit Atay

SÖYLE YAĞMUR SÖYLE

Söyle yağmur…
Söyle de anlasın gece,
Ben yine sana döküldüm bu akşam,
Damla damla aktım kaldırımlara,

Yüreğimin derin yerlerinden koptum geldim.
Söyle yağmur…
Hangi bulutun yüküsün sen,
Hangi kederden süzüldün de

Böyle hüzün kokuyorsun?
Anlat bana, ben de anlatayım sana
Kimleri bekledim, kimleri içimde gömdüm,
Hangi kapılarda üşüdüm yıllarca…

Söyle yağmur söyle,
Belki sen bilirsin bir tek
Gitmelerin neden hep beni bulduğunu,
Kal desen kalamayanların

Neden beni bu kadar yorduğunu.
Sen gezersin gökleri,
Ben ise yeryüzünde kayıp bir adam…
Belki bu yüzden bu kadar iyi anlarız birbirimizi.

Söyle yağmur…
Bak, saçlarımın arasına düşen
Her damlada başka bir hatıra uyanıyor,
Eski bir şarkı gibi içimi delip geçiyor.

Atilla Kaya’dan bir yar,
Ümit Besen’den bir sitem,
Cengiz Kurtoğlu’nun o kırık sesi
Gecemi bölüyor yine.

O senelerde ne yaşadıysak
Hepsi damlaların içinde yeniden canlanıyor.
Söyle yağmur söyle…
Ben seni dinledikçe

Gece biraz daha uzuyor,
Dert biraz daha büyüyor,
Kalbim biraz daha ağırlaşıyor.
Kimse bilmez benim içimdeki göçleri,

Kimse duymaz içimdeki yıllanmış sızıyı…
Belki bir tek sen,
Belki bir tek sen dokunursun en derin yerime.
Söyle yağmur…

Söyle de yürek anlasın;
Ben hâlâ buradayım,
Hâlâ suskun bir sokak lambası gibi
Kendi ışığımla kendimi aydınlatmaya çalışan…

Hâlâ bir çift göz bekleyen,
Hâlâ bir ses, bir nefes arayan…
Söyle yağmur söyle…
Belki biri duyar sesimizi,

Belki gece utanır bu kadar sessiz kalmaya,
Belki sabah gelir de
Biraz olsun hafifler yüküm.
Ama yine de…

Sen yağ yağmur,
Ben anlatayım…
İkimiz biliyoruz nasıl yandığımı,
Nasıl savrulduğumu rüzgârlarda.

Sen dökül, ben konuşayım;
Bu geceyi birlikte büyütelim.
Söyle yağmur…
Söyle de
Ben susayım artık.

Hamit Atay