Akşamlar hüzne gebe, umudu çalar bizden,
Yarın bize muamma, ne gelir elimizden,
Zaman yarış içinde, ömürle sorunu var,
Sözcüğün son hecesi, çıkmıyor dilimizden.
Günümüz gece ile ışığını kaybetti,
Geceden çektiklerim, artık canıma yetti,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kutlarım Sinan Bey
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta