Söz Özü Yolcuğum Şiiri - Sevgi Gül İlkan

Olumsuzlukların üstesinden gelen sevgi üstündür...
Sevdiklerinize her daim sevginiz üstün gelsin kırgınlığınız yada öfkeniz değil; toprak ayrılığı diye bir ayrılık var...
/
Kalbimi güzelleştirmenin derdindeyim ne inciteyim ne incineyim...
/
Şairde şiirin hatırı olmalı; hatır bilmeyi bilmiyorsam şair olamamışımdır...
/
Netleşmek yolunu aydınlatmaktır....
/
Herkesin harcı değil kalpte kalıcı olmak...
/
Hassas yüreklerin yorgunluğudur dünya...
/
Yokluğunun mahkumiyetinde
Rüyama gelişin görüş günü...
/
Kalbini yumuşat!
Taşlaşmış kalp sahibine ağırlık yapar...
/
Aşkı ruhuna aldığında
İlahi aşka yola koyulursun...
/
Ben, bileğimde ve boynumda
Madde değil, mana taşımayı seviyorum...
/
Yürek, yürek yakınlığı ister...
/
Kucağımda taşıdığım ağır yaralıydım
Ah, hepsi de iyi misin diye soruyordu...
/
Düşlerimin peşine düştüm; dizlerimdeki güller alnımdan öpmekte...
/
Edebini kaybeden insanın karekteri mikrop yaymaya başlar!..
/
İnsan kendini kandırmayı sever bile bile...
/
Dünyanın yüzü senin hasretin...
/
Sizi hiçbir şeyi sayacak kadar kimsenin kalbini kırmayın; ölümlüyüz...
/
İstanbul benim şiir arkadaşım...
/
İnsan, yüzüyle değil özüyle tanınır...
/
Umut kesilmiyormuş
Toprağına lime lime olsanız da...
Habire beklermiş insan...
/
Söz sahibini tartandır!..
/
Gündüz gerçekler konuşur
Gece düşler...
Beden iş, duygular düş yorgunu...
/
Kendini eleştirmeyi bilmekle başlar olmak!..
/
Karakteri insanın omurgasıdır...
/
Üslup içe aynadır...
/
Toprak ana dile gelse, bize söyleyeceği ilk şey: Hayal kırıklığısınız!..
/
Bu çağdan, duygusunu yitirmiş robot insanlar türedi!..
/
Ruhundaki kendini bulmayı bilmeyen, kopyala yapıştır olmaya müsaittir...
/
Hüzne güneşi getirtmiş şiir
Yüzümü gülümsetmeye...
Gülümsetmek, ilkbahar hediye etmek eylülden gelene...
/
Bir duruşu olmalı insanın kendine, asilce ve mertçe...
/
Ömrüm şiir bana...
/
Hüznün uykuya sığmamasındandır uykusuzluk...

Bir parça da gece ağrısıdır gündüz, hüznün çalıp söylediği...
/
Ömrümün başlığı ''Şiir'' benim...
/
Aslına ulaşmak istiyorsan
Evreni, ruhundan seyre dal...
/
Yeryüzü ile toprak arasında gidip gelmek ömrüm...
/
Bahar gözlerinin
Ok kirpikleri
Kuşlara piyano...
/
Bu çağın insanı kopyala yapıştır seviyor. Sevmek ruha özgüdür, ruha göçtür...
/
Kalıcısı olmadığımız dünyaya, kalıcı kırgınlıklar bırakmayalım...
/
Ayrılık, bir ölüme bin ölüm eklermiş...
/
Ben hâlâ
Gök yüzünde bir memleket arıyorum...
/
Gönülden gönüle gezenin sevgisi, aşkın hakikatine erişemez...
/
Manevi değerle ölçülen mutluluk bitimsizdir!..
Kimi insanların, mutluluğu maddiyatta arama gibi bitimsiz yoksulluğu var...

Örneğin: Kulağımdaki kalem küpe beni öyle çok mutlu etti ki satın aldığımda. Benim için üretmişler dedim🥰
/
Kıymeti kalbe nakşetme irfan ister...
/
Ben onu sevgime işledim
O benim kalbimi şişledi...
/
Kalp kalbe ekmektir, ayak altına alınmaz!..
/