*Sayısızca dibini bulduğumuz çaylar, koyu muhabbettendi. Çay bahaneydi. Kaçak mı,
yerli mi, açık mı, demli mi kimin umrunda. Muhabbetin muhatapları, dost mu, düşman mı, arkadaş mı, kardeş mi, mevzunun asıl tartışılır yanıydı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta