Giden gitti demem,
giden içimde durur.
Adını söylemem,
söz incitir.
Hasret dedikleri
yük değilmiş,
kulun kendine
yavaş yürümesiymiş.
Geceler uzamaz,
ben kısalırım.
Zaman eksilmez,
ben dağılırım.
Bir kapı var içimde,
ne kilit tutar
ne de açılır.
Gelen yoktur,
giden yoktur,
olan olur.
Sabır sandım,
meğer yoklukmuş.
Yol sandım,
meğer durmakmış.
Sonunda anladım:
Hasret,
Allah’ın kuldan
fazlalığını almasıymış.
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 15:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!