Kelimeler yetişmiyor
Şiirlerin kanayan yarasına.
Saldırıyor yetersiz harfler,
Bir ordu gibi diziliyor satır aralarına.
Her dize bir damar: deşilmiş.
Maskeli pençelerin altında
Vahşet dans ediyor.
Cerahat akıyor kıtalardan,
Söz çürüyor.
Aynı kalemden fışkırıyor senaryolar,
Bir yazarın elinde şekillenen dünyalar.
Zeka mı? Yapay değil,
Daha derin bir yanılsama bu.
Zekalılar yatay ufukta yürüyor,
Düşünmüyor, sadece bakıyor;
Gözleri cam gibi, parlak ve boş.
Oynanan hep aynı oyun.
Bildik maskeler, tanıdık sesler...
Eller cepte, ağızlar havada,
Kitleler izliyor.
Sokaklar doluyor itlerin ulumasıyla.
Zombiler uyutulmuş, hayatlar çeyrek.
Hayatlarının sonuna doğru
Yürüyorlar ritmik adımlarla:
Sadece kan damlıyor gölgelerden.
İhsan Kurt/ 21ağustos2026
Kayıt Tarihi : 21.08.2026 13:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi içinde




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!