SÖZ BİTTİĞİ YERDE İNSANLIK ÖLÜR (2)
Dünya günden güne, kötüye gider
Zalimler hesabı sonunda öder
Kaybolur ortadan insânî değer
Söz bittiği yerde, insanlık ölür
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Emeğinize, yürek sesinize sağlık üstadım. Değerli kaleminizden anlamlı ve güzel bir şiir okudum. Her dörtlük ayrı güzel her satırı ayrı değerde harikalar dökülmüş kaleminizden. Kaleminiz daim olsun. Selamlar
Tebrik ediyorum.
Kaleminize sağlık.
Nice şiirlere.
Esen kalın.
Saygılarımla.
SÖZ BİTTİĞİ YERDE, İNSANLIK ÖLÜR
~ şiirinden
Her nefes sayılı, biter bu ömür
Söz bittiği yerde, insanlık ölür
Pişmanlık duysan da dilenmez özür
Söz bittiği yerde, insanlık ölür
Dünya günden güne, kötüye gider
Zalimler hesabı sonunda öder
Kaybolur ortadan insânî değer
Söz bittiği yerde, insanlık ölür
Para gözlü doktor canından eder
Sahte ise hoca, din elden gider
Değer verilmezse canlıya eğer
Söz bittiği yerde, insanlık ölür
Utanmak gereken şu halimizde
Kaldı mı insanlık hiç elimizde
Kalsa da sadece hep dilimizde
Söz bittiği yerde, insanlık ölür
Demişler "Nihayet insanlık öldü!"
Verilen ilana şaşıran oldu
İnsanlık bitenler sevinip güldü
Söz bittiği yerde, insanlık ölür
Türkmenoğlu der ki fazîlet gerek
Atmış bize zaten silleyi felek
Belâ gelip bulur bizi ne desek
Söz bittiği yerde, insanlık ölür
Şükrü Atay (Türkmenoğlu)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta