İçimde ölen öldü, kalan kaldı, ben aynı
Yalnız soyut kelimelerden süslenmiş şiirler,
Hep iki kavramların arasına sıkışmış düşünceler…
Boşlukların en acısı,
Siyah-beyaz günlerin gri tonunda,
Onlar pişmanlıklar,
Ve bozulmuş terazinin günahkar kefeleri…
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Hiçliğe yaptığım yolculukta beni öyle etkilediki, tercüman oldu bana... Sizin o yolculuğa zaten başladığınızı artık anlıyorum. Şiirin verdiği haz azb olur azabtan çıkarda.
Müteşekkirim
kutluyorum yazan güzel yüreği..
namık cem
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta