İçimde ölen öldü, kalan kaldı, ben aynı
Yaşam iki nokta arası çizgi,
Arkası görünmez buğulu bir cam.
Bilsen dağılacak muntazam dizgi,
Böyle seslenirdi meçhulden hocam.
Tutun semaları üşmek üzredir,
Bir güneş doğmamak için batmakta.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Şiirdeki tat, yürütecek türden insanı... Çok beğendim arkadaşım çok. Hani engel olsa herşey ayağıma ben yinede direnirim...
Maşallah
söylemiştim zaten burayada yazmak istedim. affına sıgınarak tekrar söylüyorum amiyane tabirle necip fazılın yan sanayisi gibi. hani demiştin ya üstad süleymaniye camii ise ben yanında bir kubbeyim diye. ben seninde çokk kuvvetli bir kalemin oldugunu biliyorum sevgili eleştirmenim :) eline saglık diyorum ama laf olsun diye diil bunu sende biliyorsun arkadaşım.
İlk yorum ve ilk puan benden gelsin istedim.Kaleminz daim olsun.Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta