9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Son perdeyi delen, kirli ışık,
Ufkun derinliklerinde batıyor.
Kışı beklerken, garip bir filiz açıyor,
Hayatın merkezi, sessizce yükseliyor,
Işık yiyor.
*
Yüreğimizdeki sızı bitecek.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta