9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Son perdeyi delen, kirli ışık,
Ufkun derinliklerinde batıyor.
Kışı beklerken, garip bir filiz açıyor,
Hayatın merkezi, sessizce yükseliyor,
Işık yiyor.
*
Yüreğimizdeki sızı bitecek.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta