Soymaya Ahmak Hani Şiiri - Kasım Kobakçı

Çarpıktır her bir yanı,
Doğruymuş gibi şanı,
Hayası eksik ayı,
Soymaya ahmak hani.
*
Baharı buza kesti,
Üşüttü bedesteni,
Işığı çaldı gitti,
Siyaha mahkum etti.
*
Gururla dolmuş teni,
Zehir saçar dilleri,
Ağzından akar kirli,
Dostluğa pusu belli.
*
Ayrılık eker dile,
Milleti böle böle,
Maliyeti pek hile,
Cevheri soymak dile.
*
Evren göçse ağlamaz,
Afetten hasar almaz,
Yüksekten bakan o göz,
Katılaşmış kalbi köz.
*
Ölüme yakındır o,
Boranlarda sestir o,
İlahi rehberdir o,
Kılavuza reddir o.
*
Cihanın tek hakimi,
Sanki hep onun malı,
Gözü doymaz kör halı,
Avlayacak kuş hani.
*
Cepleri dolsun ister,
Adaleti de beter,
Zayıflara hep geber,
Masuma tuzak heder.
*
Bitmez tükenmez hırsı,
Pençesi de çok kanlı,
Fırsat kollar her kıyı,
Kandırmaya kul payı.